بار خدایا،نیرو و دلیری به من ده تا...
 
 *یاد بگیرم که چیزهای کوچک و بی اهمیت مرا عصبانی و ناراحت نکند.
 

*یاد بگیرم به چیزهای واهی و بیهوده نیندیشم.
 

*یاد بگیرم چگونه فهم و درک خود را افزایش دهم.
 

*یاد بگیرم گستره ی دیدم را وسیع کنم.
 

*یاد بگیرم چگونه دل مردمان به دست آورم.
 

*یاد بگیرم که ارزش هر کس به شخصیت و انسانیت اوست نه به ظاهر  زیبایش.
 

*یاد بگیرم هرگز هرگز در امور مردم دخالت نکنم.
 

*یاد بگیرم هیچ وقت هیچ وقت دست از تلاش بر نکشم.
 

*یاد بگیرم طاقت خود را افزایش دهم.
 

*یاد بگیرم صبور باشم.
 

*یاد بگیرم درباره ی موضوعی که راجع به آن اطلاعی ندارم هیچ وقت   سخن نگویم.
 

*یاد بگیرم زبانم را کنترل کنم و بی موقع سخن نگویم.
 

*یاد بگیرم خوب گوش فرا دهم.
 

*یاد بگیرم خوب فکر کنم و عجولانه تصمیم نگیرم.
 

*یاد بگیرم هنگام ناراحتی دست به عمل نزنم.
 

*یاد بگیرم هرگز هرگز گنجور دیگری نباشم.
 

*یاد بگیرم که فاصله ی بین تلاش وکاهلی، شجاعت وحماقت،شکست و پیروزی،

زندگی و مرگ، نفس و جهاد با نفس   یک تار مو بیشتر نیست.
 

*یاد بگیرم که چگونه یک انسان باشم.

اینم با اعتماد به نفس ترین بازیکن لیگ برتر امسال

آقای گل جهان

با صدها سال سابقه ی بازیهای ملی و باشگاهی

علی دایی

بازیکن آینده دار  تیم ملی فوتبال کشورمان

  اینم یه آمار داغ داغ واسه همه ی اونایی که عشق فوتبالن

 آمار لیگ برتر امسال

  رکورد با اعتماد به نفس ترین بازیکن: علی دایی برای این که چند تا جوان به خاطر اون

        آرزوهاشون به باد رفته و هنوز می خواد بازی کنه و ادای زیادی می کنه.

   رکورد زیباترین بازیکن: عنایتی که می خواد با چند عمل کوچک بر روی صورتش به این

         عنوان دست پیدا کنه و در صورت امکان جایگزین برد پیت در فیلم های آمریکایی بشود البته

        با لقب(درپیت)

   رکورد اوا خواهرترین بازیکن: به علیرضا نیکبخت که تو هر بازی موهاشو ژل می زنه  و تو 

        آرایشگاه زنونه مرتب می کنه و برای زیبایی بیشتر از تل و کش های مو استفاده می کنه. 

   بی خیال ترین بازیکن: حسن حوری دروازبان تیم فولاد که در مقابل حرف های بد تماشاگران

        می گه: بی خیاله حرفاشون هستم و من نوکر همه ی آنها هستم.

   رکورد کوتاه ترین دیوار یک بازیکن: مهرزاد معدنچی است برای این که به راحتی اشتباهشو

        قبول می کنه و حتی در صورتی که تقصیر او نباشه اشتباه را به او نسبت می دهند و او به

       راحتی قبول می کنه و مثل حسن کچل استقلالی هی نیست که تا اشتباه می کنه به بازیکنان

       حرف بد می زنه

   تکنیکی ترین بازیکن: به مهرداد اولادی زیرا در بدو ورود همه را سر کار می زاره و تمام بازیکنان

       حریفو دور خودش جمع می کنه به صورتی که فریاد همه از جمله مو فرفری (عادل فردوسی پور)    

       ملقب به چه می کنه این بازیکن را در می آره.

   با وفاترین بازیکن: علی انصاریان برای این که زمانی مورید فردی می شه از جون براش مایه

        می گذاره

    با طرفدارترین بازیکن: میثم بائو زیرا زمانی که وارد زمین می شه کوچکترین اشتباهی که

         می کنه همه ی تماشاگران هوووش می کننش و این از نشانه ی با طرفدار بودن بازیکنی

        چون او هست که طرفدارانش او را مورد لطف قرار می دهند و از او به این شکل تشکر می کن

    خشن ترین بازیکن: محمد رضا مامانی هست زمانی که در زمین مقابل دفاع مستحکم کم

         میاره با چند تا ازفامیلاش برای بازیکنان تیم حریف چاقو می کشه

    مرده خورترین بازیکن: عنایتی که دفاع حریف بهش پاس میده و اون هم زحمت شوت به طرف

        دروازه خالی را می کشه واقعا از این همه سختی ها و زحمت ها در مانده و تونسته به این عنوان

       دست پیدا کنه.

    خر شانس ترین بازیکن: حسین کاظمی که می خواست توپ را به اوت بیاندازه ولی با جای

        خالی موفقی که میرزاپور دروازبان قوی تیم ملی کشورمون انجام دا به گل تبدیل شد

    بهترین زوج خط حمله: سیاوش اکبرپور و غلامرضا عنایتی با ۲۳ گل در تالار کمیته ی کمک

        رسانی امام که برای کمک رسانی به تهی دستان بود با هم ازدواج کردند و زوج موفقی در تیم

       استقلال شوند.

عشق رو " اد" کن .. به احساسات قشنگت" پي ام" بده .. غم ر و " دليت"

کن براي غرور" آف" بزار بگو بشکن آخه دنيا دو روزه .. و خيانت رو"هک"کن

ازانسانيت " کپي" بگير و " سندتوآل" کن با صداقت، وفا و معرفت هم "چت"

 کن از زيبا ترين خاطره هاي زندگيت" وب" بگير

  یادمان باشد اگر این دلمان بیکس شد                         

  طلب مهر ز هر چشم خماری نکنیم

  یادمان باشد دگر لیلی و مجنونی نیست                 

  به چه قیمت دلمان بهر کسی چاک کنیم

  یادمان باشد که در این بهر دورنگی و ریا                               

  دگر حتی طلب آب ز دریا نکنیم

  یادمان باشد که اگر از پس هر شب روزیست                    

  دگر آن روز پی قلب سیاهی نرویم

  یادمان باشد اگر شمعی و پروانه به یکجا دیدیم              

  طلب سوختن بال و پر از کس نکنیم

  ولی آخر تو بگو با دل عاشق چه کنم؟...              

  یاد من هست طلب عشق ز هر کس نکنم

  گو تو آخر که نه انصاف و نه عدل است نه داد                

  دل دیوانه من بهر که افتاده به خاک

  اینهمه گفتم گفتم که رسم آخر کار               

  به تو ای عشق تو ای یار به تو ای بهر نیاز

  یاد من هست که دگر دل من تنها نیست                 

  یاد من هست که دگر دل تو مال منست

  یاد من هست که باشم  همه عمر بهر تو پاک                   

  یاد تو باشم هر دم بکنم راز و نیاز

  یاد تو باشد از این پس من و تو ما شده ایم             

  هر دو عاشق دو پرستو دو مسافر شده ایم

 یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد                           

  طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم

اگه يه روز احساس کردي مي خواي گريه کني صدام کن،جلوتو نمي گيرم ، باهات

گريه مي کنم

  اگه يه روز خواستي بخندي صدام کن، مانعت نميشم، باهات مي خندم

   اگه يه روز خواستي بدوي صدام کن، قول ميدم در کنارت تا آخرش بدوم

   اگه يه وز خواستي غصه بخوري صدام کن ، دلداريت نميدم، اما با تو غصه مي خورم

   اگه يه روز خواستي .....

اما اگه يه روز صدام کردي وجوابي نشنيدي بدون که بهت نياز دارم

پس به ديدنم بيا…

در   اوج   دلتنگی   و   دلشکستگی ، در  نهايت   بی کسی   و   بغض

زمانی   که   همه   فراموشت   کرده اند   و  محبت   و   دوستی   را از

تو دريغ   می کنند،  آن زمان   که دستی   نمی بينی   تا به   ياريت

بشتابد   و   شانه   های   خسته   و   غمگينت   را   پناهی   باشد ،  بدان   که

هميشه   گوش   شنوايی   منتظر   شنيدن   غصه های   توست، 

آرام    غصه   هايت   را  بگو،  بغضهای   کهنه   و   نشکسته ات   را در

حضورش   بشکن   و از   جاری   شدن   اشکهای   بی  بهانه ات   نترس .....

وقتي دلت ميگيره .. وقتي دلت آواره ميشه .. وقتي هيچ سرپناهي نداري .. وقتي احساس ميکني توی

هفت آسمون يه ستاره نداري ..

وقتي مي فهمي که دنيا با همه ی قشنگيهاي زود گذرش فقط يه بازي بوده و تو بازيگرش ... وقتي

چشات پُر از اشک هست و يه شونهء مهربون برا گريه کردن نداري ..

وقتي چشماتو مي بندي و مرگ رو آرزو ميکني .. او نوقت به دلت نگاه کن ، به خودت، به گذشته

ات و به اتفاقها و عواملي که باعث اين اتفاق شده اند نگاه کن ...

اگر تونستي چيزهايي رو که بدست آوردي، ببيني،بفهمي و درک کني ... اونوقت تو برنده اي حتي

اگر به ظاهر بزرگترين شکست زندگيت رو تجربه کرده باشي! چون با چيزهايي که بدست آوردي

ميتوني آينده ات رو با پايه هاي محکمتر بنا کني ..

 و خداوند فرمود .......

 در دستانم دو جعبه دارم كه خدا آنها را به من هديه داده است .
 
 او به من گفت :
 
 غمهايت را در جعبه سياه و شاديهايت را در جعبه طلايي جمع كن .
 
 من نيز چنين كردم و
 
 غمهايم را در جعبه سياه ريختم و شاديهايم را در جعبه طلايي !
 
 با وجود اينكه جعبه طلايي روز به روز سنگين تر مي شد
 
 اما از وزن جعبه سياه كاسته مي شد !
 
 در جعبه سياه را باز كردم و با تعجب ديدم كه ته آن سوراخ است !!!
 
 جعبه را به خدا نشان دادم و گفتم : پس غمهاي من كجا هستند ؟!
 
 خداوند لبخندي زد و گفت : غمهاي تو اين جا هستند ، نزد من !
 
 از او پرسيدم : خدايا ،‌ چرا اين جعبه ها را به من دادي ؟
 
 چرا اين جعبه طلايي و اين جعبه ي سياه سوراخ را ؟
 
 و خدا فرمود :
 
 بنده ي عزيزم ، جعبه ي طلايي مال آنست كه قدر شاديهايت را
 
 بداني و جعبه سياه ، تا غمهايت را رها كني !!!

 کوهنوردی بود که می خواست بلند ترین قله جهان رو فتح کنه . بالاخره پس از سالها آماده سازی

خود ماجراجویی اش را آغاز کرد اما از آنجایی که آوازه ی فتح قله را فقط برای خود می خواست تصمیم

 گرفت به تنهایی از قله بالا برود .

 او شروع به بالا رفتن از قله کرد اما دیر هنگام بود و به جای چادر زدن همچنان به بالا رفتن ادامه داد تا 

 اینکه هوا تاریک تاریک شد .

 سیاهی شب بر کوه ها سایه افکنده بود و کوهنورد قادر به دیدن چیزی نبود . همه جا تاریک بود . ماه

 و ستاره ها پشت ابرها گم شده بودند و او هیچ چیز نمی دید .

 در حال بالا رفتن بود ، فقط چند قدمی با قله فاصله داشت که پایش لغزید و با شتاب تندی به پایین پرت

 شد . در حال سقوط فقط نقطه های ساهی می دید و به طرز وحشتناکی حس می کرد جاذبه ی زمین

 او را در خود فرو می برد. همچنان در حال سقوط بود ....

 و در آن لحظه پر از وحشت تمامی وقایع خوب و بد زندگی اش به ذهن او هجوم می آوردند ...

 ناگهان در لحظه ای که مرگ را نزدیک خود می دید حس کرد طنابی که به دور کمرش بسته شده او را

 به شدت می کشد

 میان زمین و آسمان آویزان بود ... فقط طناب بود که او را نگه داشته بود و در آن سکوت هیچ راه دیگری 

 نداشت جز اینکه فریاد بزند :   

خدایا کمکم کن

 ناگهان صدایی از دل آسمان بیرون آمد که از من چه می خواهی ؟

- خدایا نجاتم بده .

 - آیا یقین داری که من می توانم تو را نجات دهم .

 - بله یقین دارم .

 - پس طنابی که به دور کمرت بسته شده را قطع کن ...

 لحظه ای در سکوت سپری شد و کوهنورد تصمیم گرفت با تمام قوایش طناب را بچسبد

 فردای آن روز گروه نجات گزارش دادند که جسد یخ زده ی کوهنوردی پیدا شده ، در حالی که از طنابی

 آویزان بوده و دستهایش طناب را محکم چسبیده بودند ، فقط چند قدم بالاتر از سطح زمین ...

                                             شما چه طور؟... 

                                     چقدر طنابتان را محکم چسبیده اید ؟...

                               آیا می توانید رهایش کنید ؟.....

فرشته بیکار

   روزي مردي خواب عجيبي ديد او ديد که پيش فرشته هاست و به کارهاي آن ها نگاه مي کند. هنگام

   ورود، دسته بزرگي از فرشتگان را ديد که سخت مشغول کارند و تند تند نامه هايي را که توسط پيک ها

   از زمين مي رسند، باز مي کنند و آن ها را داخل جعبه مي گذارند. مرد از فرشته اي پرسيد، شما چه

  کار مي کنيد؟ فرشته در حالي که داشت نامه اي را باز مي کرد، گفت: اين جا بخش دريافت است و

  دعاها و تقاضاهاي مردم از خداوند را تحويل مي گيريم. مرد کمي جلوتر رفت، باز تعدادي از فرشتگان

  را ديد که کاغذهايي را داخل پاکت مي گذارند و آن ها را توسط پيک ها يي به زمين مي فرستند. مرد

  پرسيد شماها چکار مي کنيد؟ يکي از فرشتگان با عجله گفت: اين جا بخش ارسال است، ما الطاف

  و رحمت هاي خداوندي را براي بندگان مي فرستيم. مرد کمي جلوتر رفت و ديد يک فرشته بيکار

  نشسته است. مرد با تعجب از فرشته پرسيد: شما چرا بيکاريد؟ فرشته جواب داد: اين جا بخش

  تصديق جواب است. مردمي که دعاهايشان مستجاب شده، بايد جواب بفرستند ولي عده بسيار

  کمي جواب مي دهند. مرد از فرشته پرسيد: مردم چگونه مي توانند جواب بفرستند؟ فرشته پاسخ

  داد: بسيار ساده، فقط کافي است بگويند: خدايا شکر!

   روزي دروغ به حقيقت گفت : مــــيل داري با هم به دريـــا برويم و شنـــا کنيم ، حقيقــت

   ساده لــوح پذيرفت و گول خورد . آن دو با هم به کنار ساحل رفتند ، وقتي به ساحل

   رسيدند حقيقت لباسهايش را در آورد . دروغ حيلــــه گـــر لباسهاي او را پوشيد و رفت.

   از آن روز هميشه حقيقت عــــريان و زشت است ، اما دروغ در لبــــــاس حقيقت با

   ظاهري آراسته نمايان مي شود

جون مي كنيم تو زندگي ، حس مي كنيم كه زنده ايم

جوونيها رو باختيم و فكر مي كنيم برنده ايم

نشون ميديم كه كوهيم وهيچكي حريفمون نشد

كوه شدن اختياري نيست ،  زندگي مهربون نشد

تا يك شكسته مي بينيم ،  واسش چه اشكها روونه

خودمونم خوب مي دونيم ،  كه از دل تنگمونه

دل ميشكنيم مي سوزونيم ، اصلا" مهم نيست واسمون

اما تا مارو مي شكنن ، مي ناليم از دست زمون

ظاهر كارم كه شده ،  قهقهمون به آسمون

كلي برو بيا داريم ، اما چقدر بي هم زبون

گول مي زنيم خودمونو به آب و رنگ زندگي

عاشقي رو مي خوايم ولي ، براي رفع خستگي

به سادگي دل ميديم و به سادگي دل مي كنيم

واسه يه لحظه دلخوشي به هر دري در مي زنيم

روز و شبامون مي گذره ، بي خبر از دل  پير شده

يادش به خير جووني رو وقتي مي گيم كه دير شده

با همه اون برد و باخت ، بايد كه از نو زد و ساخت

بايد با رويا آشتي كرد ، بايد كه عشق رو خوب شناخت

جمله ي دوستت دارم و بايد به جاش گفت و شنيد

دارو باشيم نه داروغه ، بايد به آيينه رسيد

این جمعه هم گذشتو تو مولا نیامدی         داروی زخم سینه ی زهرا نیامدی

بیا!جهان در انتظار است

  در فضای مه گرفته ی اطرافم کلمات شاعرانه بی معنی میشوند.سکوت

  ثانیه ها تارهای ساز دلم را پاره میکند و مهره های شطرنج زندگی ام

  خیلی ساده مات میشوند.

  من هنوز کنار درخت نیمه خشک گیلاس منتظر توام.تا بیایی و رویای رسیدن

  را برایم توصیف کنی و قطره های خوشبختی ام را دریا کنی.

  کلید گمشده ی درهای خوشبختی من از راه برس و تمام صفحات بی وفایی

  را پاره کن.از راه برس که موقع شکفته دادن گیلاس هاست.

  مهدی جان بیا که جهان در انتظار توست...

   مسجد جمکران

   اینجا همه مهربانند ، مثل فرشته های آسمان...

  اینجا همه غرق در دعایند و دور از هوس و هوا...

  اینجا لبها ذکر می گویند و چشم ها او را می جویند...

  اینجا دعاها اثر دارند و همه از همه چیز خبر دارند...

  اینجا دعاها به آسمان می روند و زودتر به استجابت می رسند...

  اینجا هر کسی در جوشش و حرکت است و سرشار از برکت...

  اینجا پناهگاه بدان است و جایگاه خوبان...

  اینجا جمعه ها باز است و دلها پر از سوز و گداز...

  اینجا شبهای چهارشنبه غوغاست و فضایش سرشار از رازونیاز و دعا...

  اینجا تکه ای از آسمان است...

  اینجا تماشاگه راز است و بوستان نماز...

  اینجا همگان از همگان بریده اند و به خدا رسیده اند...

  اینجا دلها آرام می گیرند و پلیدی ها و زشتی ها می میرند...

  اینجا همه با هم هم زبانند همدل و مهربان...

  اینجا همه هنگام رٿتن اشک می ریزند و دلهایشان را جا می گذارند...

  اینجا نذر ها را جواب می دهند و کسی را ناامید باز نمی گردانند...

  اینجا تجلی گاه نور معبد است ، سرای مهدی موعود  (عج)...

  اینجا مسجد جمکران است...

 اگه وقت دارین حتما بخونین.قشنگه

 نجات عشق

در جزیره ای زیبا تمام حواس زندگی میکردند.شادی  غم  غرور  عشق  .....

روزی خبر رسید که به زودی جزیره به زیر آب خواهد رفت.همه ی ساکنان جزیره

قایق هایشان را آماده و جزیره را ترک کردند.اما عشق میخواست تا آخرین

لحظه بماند.چون او عاشق جزیره بود.وقتی جزیره به زیر آب فرو میرفت عشق

از غرور که با یک کرجی زیباراهی مکان امنی بود کمک خواست.

غرور گفت:نه  نمیتوانم تو را با خودم ببرم چون تمام بدنت خیس و کثیف شده و

قایق زیبای مرا کثیف میکنی.

غم در نزدیکی عشق بود.پس عشق به او گفت:اجازه بده تا من هم با تو بیام.

غم با صدای حزن آلود گفت:آه عشق من خیلی ناراحتم و احتیاج دارم تا

تنها باشم.

عشق اینبار سراغ شادی رفت و او را صدا زد.اما او انقدر غرق شادی بود که

حتی صدای عشق را نشنید.

آب هر لحظه بالا و بالا تر می آمدو عشق دیگر نا امید شده بود که ناگهان

صدای سالخورده ای گفت:بیا عشق   من تو را خواهم برد.

عشق آنقدر خوشحال شده بود که حتی فراموش کرد نام پیر مرد را بپرسدو

سریع خود را داخل قایق انداخت و جزیره را ترک کرد.وقتی به خشکی رسیدند

پیر مرد به راه خود رفت و تازه عشق متوجه شده بود کسی که جانش را نجات

داده بود چقدر بر گردنش حق دارد.

عشق نزد عالمی که مشغول حل مساله ای روی شنهای ساحل بود رفت و

 از او پرسید:آن پیر مرد که بود؟!

عالم پاسخ داد: زمان

عشق با تعجب گفت:زمان؟!اما او چرا به من کمک کرد؟

عالم لبخندی خردمندانه زد و گفت:زیرا تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است

بالاخره قلب سنگتو می شکونمو خودمو توش جا میکنم....

صدای پای خواب ( حسب حال دانشجویان مادر مرده ی دیروز و امروز و فردا !!! )

انرژی هسته ای حق مسلم ماست

شرمنده که یکم دیر شده ولی............ به قول معروف ماهی رو هروقت از آب

 بگیری تازه است !!!

دستیابی دانشمندان جوان ایرانی به انرژی هسته ای را تبریک می گویم!!!

راستی دلم برا این بنده خدا میسوزه.ببینین از دست سران ایران به چه حالو

 روزی افتاده

 بچه ها سلام

خیلی دلم براتون تنگ شده بود.یه مدت یه سری مشکلات بین منو شما جدایی

انداخته بود.اولین و مهمترینش مشکلی بود که برای سیستم و مودمم پیش اومده

بود.دومیش هم این بود که مجبور بودم یه نفرو فرو فراموش کنم (حالا تا چه حد موفق

 بودم خدا میدانا)و اما سومین مشکل این بود که من یه مدت کوتاهی خرخون شده

بودم.اما به لطف خدا توبه کردمو دو بهره شدم همون جواد خنگ قبلی  

وحالا که دوباره خدا منو به شما خوبا رسوند میخوام طبق درخواست خودتون

یه حالی به وبلاگ بدم.(نا گفته نمونه من خودم انجوری بیشتر حال میکنم.ولی چه

میشه کرد خراب رفاقت با شمام دیگه)

اما من به راهنمایی بیشتری نیاز دارم...........

پس  یه یا علی بگینو نظر بدین

یا علی