خدا قول نداده آسمون هميشه آبی باشه و باغ ها پوشيده از گل .

قول نداده زندگی هميشه به کامت باشه .

خدا روزهای بی غصه و شادی های بدون غم و سلامت بدون درد رو هم قول نداده .

خدا ساحل بی طوفان، آفتاب بی بارون و خنده های هميشگی رو قول نداده .

خدا قول نداده که تو رنج و وسوسه و اندوه رو تجربه نکنی .

خدا جاده های آسون و هموار، سفرهای بی معطلی رو قول نداده .

قول نداده کوه ها بدون صخره باشن و شيب نداشته باشن .

رود خونه ها گل آلود و عميق نباشن .

قول داده ؟

                            ولی خدا رسيدن يه روز خوب رو قول داده .

خدا روزی روزانه ، استراحت بعد از هر کار سخت و کمک تو کارها و عشق

جاودان رو قول داده . عجب روزی می شه اون روز .

پس ناملايمات زندگی رو شکر بگو و فقط از خودش کمک بگير که او جاودانه

است و بس. نااميدی مثل جاده ای پر دست اندازه که از سرعت کم می کنه

اما همين دست اندازا نويد يه جاده صاف و وسيع رو بهت می ده. زياد تو دست

اندازا نمون.

وقتی حس کردی به اون چيزی که می خواستی نرسيدی خدا رو شکر کن

چون اون می خواد تو يه زمان مناسب تر غافلگيرت کنه و يه چيزی فراتر از

خواسته الانت بهت بده.

يادت باشه تو نمی تونی کسی رو به زور عاشق خودت کنی .

پس تنها کاری که می تونی بکنی اينه که شخصی دوست داشتنی باشی

و در نظر مردم باارزش و شريف جلوه کنی.

بهتر اينه که غرورت رو بخاطر عشقت فراموش کنی تا عشقت رو به خاطر غرورت.

هيچ وقت يه دوست قديمی رو ترک نکن

چرا که عمرا بتونی کسی رو پيدا کنی که بتونه جای اونو بگيره.