اول يه عذرخواهي به خاطر يه غيبت طولاني...راستش يه مدت يه سري

مشکلات و گرفتاري ها پيش اومد که يکم منو از شماها دور کرد ولي امشب 

 با همه خستگي هاي کار و درس اومدم که از خجالت همه اونايي که منت

گذاشتنو با نظراشون شرمندم کردن در بيام...

خب ديگه حرف زدن بسه...

اين پست رو اختصاص دادم به چند حکايت زيبا و شنيدني

من که خيلي خوشم اومد

ايشالا شما هم خوشتون بياد...

خدا وکيلي هرکي خوشش اومد نظر يادش نره

يا علي مدد و التماس دعا از تک تکتون

يا حق

لاينل واترمن داستان آهنگري را مي گويد كه پس از گذران جواني پر شر و شور تصميم گرفت روحش

را وقف خدا كند. سالها با علاقه كار كرد، به ديگران نيكي كرد، اما با تمام پرهيزگاري، در زندگيش

چيزي درست به نظر نمي آمد حتي مشكلاتش مدام بيشتر ميشد. يك روز عصر، دوستي كه به

ديدنش آمده بود و از وضعيت دشوارش مطلع شد، گفت : "واقعاً عجيب است. درست بعد از

اين كه تصميم گرفته اي مرد خدا ترسي بشوي، زندگيت بدتر شده. نميخواهم ايمانت را ضعيف

كنم اما با وجود تمام تلاشهايت در مسير روحاني، هيچ چيز بهتر نشده." آهنگر بلا فاصله پاسخ

نداد. او هم بارها همين فكر را كرده بود و نمي فهميد چه بر سر زندگيش آمده است. اما

نميخواست دوستش را بي پاسخ بگذارد، شروع كرد به حرف زدن و سرانجام پاسخي را كه

مي خواست يافت. اين پاسخ آهنگر بود:  "در اين كارگاه فولاد خام برايم مي آورند و بايد از آن

شمشير بسازم. مي داني چطور اين كار را ميكنم؟ اول تكه اي فولاد را به اندازه ي جهنم حرارت

مي دهم تا سرخ شود. بعد با بي رحمي، سنگين ترين پتك را بر مي دارم و پشت سر هم به

آن ضربه ميزنم تا اين كه فولاد شكلي را بگيرد كه مي خواهم. بعد آن را در ظرف آب سرد فرو

مي كنم و تمام اين كارگاه را بخار آب ميگيرد. فولاد به خاطر اين تغيير ناگهاني دما، ناله مي كند

و رنج مي برد. بايد اين كار را آن قدر تكرار كنم تا به شمشير مورد نظرم دست بيابم. يك بار كافي

نيست." آهنگر مدتي سكوت كرد، سيگاري روشن كرد و ادامه داد: "گاهي فولادي كه به دستم

مي رسد نميتواند تاب اين عمليات را بياورد. حرارت، ضربات پتك و آب سرد تمامش را ترك

مي اندازد. ميدانم كه از اين فولاد هرگز تيغه ي شمشير مناسبي در نخواهد آمد." باز مكث كرد

و بعد ادامه داد: - "مي دانم كه خدا دارد مرا در آتش رنج فرو مي برد. ضربات پتكي را كه بر زندگي

من وارد كرده، پذيرفته ام و گاهي به شدت احساس سرما ميكنم، انگار فولادي باشم كه از آبديده

شدن رنج ميبرد.

اما تنها چيزي كه ميخواهم اين است: "خداي من، از كارت دست نكش، تا شكلي

را كه تو مي خواهي، به خود بگيرم. با هر روشي كه مي پسندي، ادامه بده، هر مدت كه لازم

است، ادامه بده، اما هرگز مرا به كوه فولادهاي بيفايده پرتاب نكن."

 یکی از مریدان حسن بصری ، عارف بزرگ ، در بستر مرگ استاد از او پرسید :

"مولای من ، استاد شما که بود ؟ "

حسن بصری پاسخ داد : " صدها استاد داشته ام و نام بردنشان ماه ها و سال ها طول می کشد

و باز شاید برخی را از قلم بیندازم .

" : "کدام استاد تاثیر بیشتری بر شما گذاشته است ؟

" حسن کمی اندیشید و بعد گفت : " در واقع مهمترین امور را سه نفر به من آموختند.

اولین استادم یک دزد بود.در بیابان گم شدم و شب دیر هنگام به خانه رسیدم. کلیدم را

پیش همسایه گذاشته بودم و نمی خواستم آن موقع شب بیدارش کنم. سرانجام به مردی

برخوردم ، از او کمک خواستم ، و او در چشم بر هم زدنی ، در خانه را باز کرد. حیرت کردم و

از او خواستم این کار را به من بیاموزد. گفت کارش دزدی است ، اما آن اندازه سپاسگذارش

بودم که دعوت کردم شب در خانه ام بماند. یک ماه نزد من ماند. هر شب از خانه بیرون می رفت

و می گفت : می روم سر کار ؛ به راز و نیازت ادامه بده و برای من هم دعا کن. و وقتی

بر می گشت ، می پرسیدم چیزی بدست آورده یا نه. با بی تفاوتی پاسخ می داد :

" امشب چیزی گیرم نیامد. اما انشا ء الله فردا دوباره سعی می کنم. "

مردی راضی بود و هرگز او را افسردهء ناکامی ندیدم. از آن پس، هر گاه مراقبه می کردم و

هیچ اتفاقی نمی افتاد و هیچ ارتباطی با خدا برقرار نمی شد ، به یاد جملات آن دزد می افتادم :

"امشب چیزی گیرم نیامد ، اما انشا ءالله ، فردا دوباره سعی می کنم ، و این جمله ، به من توان

ادامه ء راه را می داد.

" : " نفر دوم که بود ؟

" : " نفر دوم سگی بود . می خواستم از رودخانه آب بنوشم ، که آن سگ از راه رسید.

او هم تشنه بود .اما هر بار به آب می رسید ، سگ دیگری را در آب می دید ؛ که البته چیزی

نبود جز بازتاب تصویر خودش در آب. سگ می ترسید ، عقب می کشید ، پارس می کرد ،

همه کار می کرد تا از برخورد با آن سگ دیگر اجتناب کند. اما هیچ اتفاقی نمی افتاد .

سرانجام ، به خاطر تشنگی بیش از حد ، تصمیم گرفت با این مشکل روبرو شود و خود را

به داخل آب انداخت ؛ و در همین لحظه ، تصویر سگ دیگر محو شد.

" حسن بصری مکثی کرد و ادامه داد: " و بالاخره ، استاد سوم من دختر بچه ای بود با شمع

روشنی در دست ، به طرف مسجد می رفت .

پرسیدم : خودت این شمع را روشن کرده ای ؟ دخترک گفت بله . برای اینکه به او درسی

بیاموزم ،

گفتم : " دخترم ، قبل از اینکه روشنش کنی ، خاموش بود ، می دانی شعله از کجا آمد؟ "

دخترک خندید ، شمع را خاموش کرد و از من پرسید :

" جناب ، می توانید بگویید شعله ای که الان اینجا بود ، کجا رفت ؟ "

" در آن لحظه بود که فهمیدم چقدر ابله بوده ام. کی شعلهء خرد را روشن می کند؟

شعله کجا می رود ؟ فهمیدم که انسان هم ما نند آن شمع ، در لحظات خاصی آن شعلهء

مقدس را در قلبش دارد ، اما هرگز نمی داند چگونه روشن می شود و از کجا می آید .

از آن به بعد، تصمیم گرفتم با همهء پدیده ها و موجودات پیرامونم ارتباط برقرار کنم ؛

با ابرها ، درخت ها ، رودها و جنگل ها ، مردها و زن ها .

در زندگی ام هزاران استاد داشته ام . همیشه اعتماد کرده ام ، که آن شعله ،

هروقت از او بخواهم ، روشن می شود ؛

من شاگرد زندگی بوده ام و هنوز هم هستم . آموختم که از چیز های بسیار ساده

و بسیار نامنتظره بیاموزم ، مثل قصه هایی که پدران برای فرزندان خود می گویند. "

 

                      رشد

دروغ...

یه روز وقتی هیزم شکن مشغول فطع کردن یه شاخه دزخت بالای رودخونه بود،تبرش افتاد تو

رودخونه.وقتی در حال گریه کردن بود،یه فرشته اومد و ازش پرسید :چرا گریه میکنی؟

هیزم شکن گفت که تبرم توی رودخونه افتاده.فرشته رفت و با یک تبر طلایی برگشت.

"ایا این تبر توست؟" هیزم شکن پاسخ داد: نه

فرشته دوباره به زیر اب رفت و این بار با یک تبر نقره ای برگشت و پرسید که ایا این تبر توست؟

دوباره هیزم شکن جواب داد نه.

فرشته دوباره به زیر اب رفت و این بار با یک تبر اهنی برگشت و پرسید ایا این تبر توست؟

جواب داد:اره

فرشته از صداقت مرد خوشش امد و هر سه تبر را به هیزم شکن دادو او خوشحال روانه خانه شد

چند روز بعد وقتی داشت با زنش کناررودخونه راه میرفت ، زنش افتاد توی اب.هیزم شکن باز داشت

گریه میکرد که فرشته اومد و پرسید چرا گریه میکنی؟

"اوه فرشته زنم افتاده توی اب"

فرشته رفت زیر اب و با جنیفر لوپز برگشت و از او پرسد: زنت اینه؟

هیزم شکن فریاد زد:اره همینه

فرشته عصبانی شد."تو تقلب کردی،این نامردیه"

هیزم شکن جواب داد:اوه فرشته من،منو ببخش.سوء تفاهم شده.میدونی،اگه به "جنیفر لوپز" نه

میگفتم،تو میرفتی و با "کاترین زتاجونز" میومدی و باز هم اگه به "کاترن زتاجونز" نه میگفتم تو

می رفتی و با زن خودم میومدی و من هم میگفتم اره.اونوقت تو هر سه تارو به من میدادی.

اما فرشته من یه ادم فقیرم و توانایی سه تا زن رو ندارم. و به همین دلیل بود که بار اول گفتم اره

نتیجه اخلاقی: نکته اخلاقی این داستان اینه که هر وقت یه مرد دروغ میگه به دلایل

شرافتمندانه و منطقیه!!!

 مردي دختر سه ساله اي داشت . روزي مرد به خانه امد و ديد كه دخترش گرانترين

كاغذ زرورق كتابخانه اورا براي آرايش يك جعبه كودكانه هدر داده است . مرد دخترش

را به خاطر اينكه كاغذ زرورق گرانبهايش را يه هدر داده است تنبيه كرد و دخترك آن

شب را با گريه به بستر رفت وخوابيد .

روز بعدمرد وقتي از خواب بيدار شد ديد دخترش بالاي سرش نشسته است و ان

جعبه زرورق شده را به سمت او دراز كرده است .مرد تازه متوجه شد كه آن روز ،

روز تولدش است و دخترش زرورق ها رابراي هديه تولدش مصرف كرده است . او با

شرمندگي دخترش رابوسيد و جعبه رااز او گرفت و در جعبه را باز كرد اما با كمال

تعجب ديد كه جعبه خالي است مرد بار ديگر عصباني شد به دخترش گفت كه جعبه

خالي هديه نيست وبايد چيزي درون آن قرار داد . اما دخترك با تعجب به پدرخيره شد

وبه او گفت كه نزديك به هزار بوسه در داخل جعبه قرار داده است تاهر وقت دلتنگ

شدباباز كردن جعبه يكي از اين بوسه ها را مصرف كند ميگويند پدر آن جعبه را

هميشه همراه خودداشت و هرروز كه دلش مي گرفت درب آن جعبه راباز مي كرد

وبه طرز عجيبي آرام مي شد. هديه كار خود را كرده بود.

کودکی که آماده تولد بود نزد خدا رفت و از او پرسید میگویند فردا شما مرا به زمین می فرستید اما من به

این کوچکی و بدون هیچ کمکی چگونه میتوانم برای زندگی به آنجا بروم؟

خداوند پاسخ داد:از میان بسیاری از فرشتگان من یکی را برای تو در نظر گرفته ام او در انتظارتوست و

از تو نگهداری خواهد کرد.اما کودک هنوز مطمئن نبود که می خواهد برود یا نه

اینجا در بهشت من هیچ کاری جز خندیدن وآواز خواندن ندارم و اینها برای شادی من کافی هستند

خداوند لبخند زد : فرشته تو برایت آواز خواهد خواندو هر روز به تو لبخند خواهد زد تو عشق او را

احساس خواهی کرد وشاد خواهی بود

کودک ادامه داد:من چطور می توانم بفهمم که مردم چه می گویند وقتی زبان آنها را نمیدانم ؟

خداوند او را نوازش کرد وگفت:فرشته تو زیباترین و شیرینترین کلمه هایی را که ممکن است بشنوی

در گوش تو زمزمه خواهد کرد و با دقت و صبوری به تو یاد خواهد داد که چگونه صحبت کنی

کودک با ناراحتی گفت:وقتی می خواهم با شما صحبت کنم چه کنم؟

خداوند برای این  سوال هم پاسخ داشت فرشته ات دست هایت را کنار هم می گذارد و به تو یاد می دهد

که چگونه دعا کنی

کودک سرش را برگرداند و پرسید :شنیده ام که در زمین انسانهای بدی هم زندگی می کنند چه کسی از

من محا فظت خواهد کرد ؟

فرشته ات از تو موا ظبت خواهد کرد حتی اگر به قیمت جانش تمام شود کودک با نگرانی ادامه داد:اما

من همیشه به این دلیل که دیگر نمی توانم شما را ببینم ناراحت خواهم بود

خداوند لبخند زد وگفت:فرشته ات همیشه درباره من با تو صحبت خواهد کرد

و به تو راه بازگشت نزد من را خواهد آموخت گر چه من همواره در کنار تو خواهم بود

در آن هنگام بهشت آرام بود اما صداهایی از زمین شنیده می شد

کودک می دانست که باید بزودی سفرش را آغاز گند او به آرامی یک سوال دیگر از خداوند پرسید:

خدایا باید حالا بروم لطفا نام فرشته ام را به من بگوئید

خداوند شانه او را نوازش کردو پاسخ داد:نام فرشته ات اهمیتی ندارد

براحتی می توانی او را مادر صدا کنی

                             بهشت و دوزخ

حكايتي از زبان مسيح نقل مي كنند كه بسيار شنيدني است . مي گويند او اين حكايت را بسيار دوست داشت و در موقعيت هاي مختلف آن را بيان ميكرد . حكايت اين است :

مردي بود بسيار متمكن و پولدار روزي به كارگراني براي كار در باغش نياز داشت . بنابراين ، پيشكارش را به ميدان شهر فرستاد تا كارگراني را براي كار اجير كند . پيشكار رفت و همه ي كارگران موجود در ميدان شهر را اجير كرد و آورد و آن ها در باغ به كار مشغول شدند . كارگراني كه آن روز در ميدان نبودند ، اين موضوع را شنيدند و آنها نيز آمدند . روز بعد و روزهاي بعد نيز تعدادي ديگر به جمع كارگران اضافه شدند . گر چه اين كارگران تازه ، غروب بود كه رسيدند ، اما مرد ثروتمند آنها را نيز استخدام كرد . شبانگاه ، هنگامي كه خورشيد فرو نشسته بود ، او همه ي كارگران را گردآورد و به همه ي آنها دستمزدي يكسان داد . بديهي ست آناني كه از صبح به كار مشغول بودند ، آزرده شدند و گفتند : (( اين بي انصافي است . چه مي كنيد ، آقا ؟ ما از صبح كار كرده ايم و اينان غروب رسيدند و بيش از دو ساعت نيست كه كار كرده اند . بعضي ها هم كه چند دقيقه پيش به ما ملحق شدند . آن ها كه اصلاً كاري نكرده اند )) .

مرد ثروتمند خنديد و گفت : (( به ديگران كاري نداشته باشيد . آيا آنچه كه به خود شما داده ام كم بوده است ؟ ))

كارگران يكصدا گفتند : (( نه ، آنچه كه شما به ما پرداخته ايد ، بيش تر از دستمزد معمولي ما نيز بوده است . با وجود اين ، انصاف نيست كه ايناني كه دير رسيدند و كاري نكردند ، همان دستمزدي را بگيرند كه ما گرفته ايم )) .

مرد دارا گفت : (( من به آنها داده ام زيرا بسيار دارم . من اگر چند برابر اين نيز بپردازم ، چيزي از دارائي من كم نميشود . من از استغناي خويش مي بخشم . شما نگران اين موضوع نباشيد . شما بيش از توقع تان مزد گرفته ايد پس مقايسه نكنيد . من در ازاي كارشان نيست كه به آنها دستمزد مي دهم ، بلكه مي دهم چون براي دادن و بخشيدن ، بسيار دارم . من از سر بي نيازي ست كه مي بخشم .))

مسيح گفت : (( بعضي ها براي رسيدن به خدا سخت مي كوشند . بعضي ها درست دم غروب از راه مي رسند . بعضي ها هم وقتي كار تمام شده است ، پيدايشان مي شود . اما همه به يكسان زير چتر لطف و مرحمت الهي قرار مي گيرند .))

شما نميدانيد كه خدا استحقاق بنده را نمي نگرد ، بلكه درائي خويش را مي نگرد . او به غناي خود نگاه مي كند ، نه به كار ما . از غناي ذات الهي ، جز بهشت نمي شكفد

نقاشی فردا:
 
 بی هدف کنار بوم نقاشی خود نشسته بودم ومی اندیشیدم که فردا

چه شکلی است ، دیروز گذشته بود و دیگر رنگی از رویش باقی نمانده

بود که بهش فکر کرد حال هم که مشخص بود اما تنها چیزی که

همیشه زیبا بود وهمه به آن امید داشتند فردا بود پس فردا زیبا بود

قلممو به دست گرفتم وشروع به نقش فردا کردم؛ فردا روزی بود که

درخت چتر پر مهرش را  بالای سر سبزه ها قرار می داد ومانع از آن

می شد که گزندی به آنها برسد وگل ها داستان عشق خود رابرای

سبزه ها می گفتند وستاره ها باچشمک زدن خود از ماه دلبری

می کردند وماه در عشقش خسیسی نمی کرده وعاشقانه تمام

زمین را روشن می کرد ونیز روز موعودی بود که آرزوها به خانه آمال

خود می رسیدند کم کم داشتم به پایان کار نزدیک میشدم نگاهی به

نقاشی کردم همه چیز مثل رویا قشنگ و دوست داشتنی بود که

یکدفعه باران تندی به همراه باد بدون اجازه وارد حریم نقاشی من شد

سریع تابلو را به داخل اتاق بردم امامتاسفانه دیر شده بود زیراکه

شاخه درختی شکسته شده بود وسبزه ها گلی شده بودند ستارها

وماه گریه وار فرار کرده بودند تا صبح نخوابیدم وفکر می کردم تا این که

دوباره همه چیز به حالت اول برگشت به جزء اثراتی که درتابلو من پیدا

شده بود  همین طور که به تابلوخیره شده بودم رنگین کمان حاضر شد

و بالبخند دوست داشتنی اش گفت:

عزیزم فردا روزی نیست که توبخواهی آن را به آسانی نقاشی کنی

بلکه فردا روزی از وقایع غیر منتظره که باتمام قشنگی وزشتی اش

انتظارتو را می کشد.  

آیا شیطان وجود دارد؟ آیا خدا شیطان را خلق کرد؟

استاد دانشگاه با این سوال ها شاگردانش را به چالش ذهنی کشاند.

آیا خدا هر چیزی که وجود دارد را خلق کرد؟

شاگردی با قاطعیت پاسخ داد:"بله او خلق کرد"

استاد پرسید: "آیا خدا همه چیز را خلق کرد؟"

شاگرد پاسخ داد: "بله, آقا"

استاد گفت: "اگر خدا همه چیز را خلق کرد, پس او شیطان را نیز خلق کرد. چون شیطان نیز وجود دارد و مطابق قانون که کردار ما  نمایانگر ماست , خدا نیز شیطان است"

شاگرد آرام نشست و پاسخی نداد. استاد با رضایت از خودش خیال کرد بار دیگر توانست ثابت کند که عقیده به مذهب افسانه و خرافه ای بیش نیست.

شاگرد دیگری دستش را بلند کرد و گفت: "استاد میتوانم از شما سوالی بپرسم؟"

استاد پاسخ داد: "البته"

شاگرد ایستاد و پرسید: "استاد, سرما وجود دارد؟"

استاد پاسخ داد: "این چه سوالی است البته که وجود دارد. آیا تا کنون حسش نکرده ای؟ "

شاگردان به سوال مرد جوان خندیدند.

مرد جوان گفت: "در واقع آقا, سرما وجود ندارد. مطابق قانون فیزیک چیزی که ما از آن به سرما یاد می کنیم در حقیقت نبودن گرماست. هر موجود یا شی را میتوان مطالعه و آزمایش کرد وقتیکه انرژی داشته باشد یا آنرا انتقال دهد. و گرما چیزی است که باعث میشود بدن یا هر شی انرژی را انتقال دهد یا آنرا دارا باشد. صفر مطلق (460- F) نبود کامل گرماست. تمام مواد در این درجه بدون حیات و بازده میشوند. سرما وجود ندارد. این کلمه را بشر برای اینکه از نبودن گرما توصیفی داشته باشد خلق کرد."

شاگرد ادامه داد: "استاد تاریکی وجود دارد؟"

استاد پاسخ داد: "البته که وجود دارد"

شاگرد گفت: "دوباره اشتباه کردید آقا! تاریک هم وجود ندارد. تاریکی در حقیقت نبودن نور است. نور چیزی است که میتوان آنرا مطالعه و آزمایش کرد. اما تاریکی را نمیتوان. در واقع با استفاده از قانون نیوتن میتوان نور را به رنگهای مختلف شکست و طول موج هر رنگ را جداگانه مطالعه کرد. اما شما نمی توانید تاریکی را اندازه بگیرید. یک پرتو بسیار کوچک نور دنیایی از تاریکی را می شکند و آنرا روشن می سازد. شما چطور می توانید تعیین کنید که یک فضای به خصوص چه میزان تاریکی دارد؟ تنها کاری که می کنید این است که میزان وجود نور را در آن فضا اندازه بگیرید. درست است؟ تاریکی واژه ای است که بشر برای توصیف زمانی که نور وجود ندارد بکار ببرد."
در آخر مرد جوان از استاد پرسید: "آقا, شیطان وجود دارد؟"

زیاد مطمئن نبود. استاد پاسخ داد: "البته همانطور که قبلا هم گفتم. ما او را هر روز می بینیم. او هر روز در مثال هایی از رفتارهای غیر انسانی بشر به همنوع خود دیده میشود. او در جنایتها و خشونت های بی شماری که در سراسر دنیا اتفاق می افتد وجود دارد. اینها نمایانگر هیچ چیزی به جز شیطان نیست."

و آن شاگرد پاسخ داد: "شیطان وجود ندارد آقا. یا حداقل در نوع خود وجود ندارد. شیطان را به سادگی میتوان نبود خدا دانست. درست مثل تاریکی و سرما. کلمه ای که بشر خلق کرد تا توصیفی از نبود خدا داشته باشد. خدا شیطان را خلق نکرد. شیطان نتیجه آن چیزی است که وقتی بشر عشق به خدا را در قلب خودش حاضر نبیند. مثل سرما که وقتی اثری از گرما نیست خود به خود می آید و تاریک که در نبود نور می آید.


نام آن مرد جوان: آلبرت انیشتن

قطاري كه به مقصد خدا مي رفت ، لختي در ايستگاه دنيا توقف كرد و پيامبر

رو به جهانيان كرد و گفت:

مقصد ما خداست . كيست كه با ما سفر كند؟

كيست كه رنج و عشق توامان بخواهد ؟

كيست كه باور كند دنيا ايستگاهي است تنها براي گذشتن ؟

قرن ها گذشت اما از بيشمار آدميان جز اندكي بر آن قطار سوار نشدنداز

جهان تا خدا هزار ايستگاه بود.

در هر ايستگاه كه قطار مي ايستاد ، كسي كم مي شد قطار مي گذشت و

سبك مي شد ، زيرا سبكي قانون راه خداست .

قطاري كه به مقصد خدا مي رفت، به ايستگاه بهشت رسيد . پيامبر گفت

اينجا بهشت است . مسافران بهشتي پياده شوند،اما اينجا ايستگاه آخر

نيست .

مسافراني كه پياده شدند ، بهشتي شدند .اما اندكي ،باز هم ماندند ،قطار

دوباره راه افتاد و بهشت جا ماند.

آنگاه خدا رو به مسافرانش كرد و گفت :

درود بر شما ،راز من همين بود .آن كه مرا ميخواهد ، در ايستگاه بهشت پياده

نخواهد شد .


و آن هنگام كه قطار به ايستگاه آخر رسيدديگر نه قطاري بود و نه مسافری